“Suicide is not chosen; it happens
when pain exceeds
resources for coping with pain.”

ای کاش

"می دانم همه ی آنان که مرا می شناسند ، از مرگم خوشحال خواهند شد . چه آنها که از من بیزارند و چه اندک کسانی که دوستم می دارند."

 مفاتیح المکافات ، جلد 17 ، صفحه ی 299

انگار پای ثانیه ها لنگ می شود وقتی دلم برای کسی تنگ می شود ......

باز قلم می فرسایم....

معیار ها عوض شده اند٬ مرا با چه کسی مقایسه می کنی؟

نهایت بی عدالتی است٬ گمان کنم ترازویت خراب شده است ٬ عجیب است ! سرم درد میکند٬دلیلش را نمی دانم٬عجیب است ٬ ناگهان تصمیم گرفت که جدا شود٬ قلبم را میگویم٬ در چند ساعت ناگهان تصمیم گرفت که جدا شود ٬می گفت از اول اشتباهی قلب تو شدم٬

جالب نیست مگر میشود قلبی پس از مدت ها ناگهان به این پی ببرد که اشتباه وارد جسمت شده است؟

می گفت من برای تو میزنم ولی تو برای من هیچ کار انجام نمیدهی٬ تنها وظیفه ی من است که تو را حیات بخشم!

خوب مگر او برای خودش هم نمیتپید٬خوب اگر او از تپیدن می ایستاد حیات خود را نیز از دست میداد٬

و تازه اگر به من علاقه داشت پس چرا از من هم انتظار داشت که بتپم؟

من که به نحوه ی خودم می تپیدم.....

نمی دانم ٬گیج کننده است٬

دوباره به نقطه ی اول باز گشتم بدون اینکه هیچ چیزی بدست آورده باشم.........

 

سلام

خیلی جالبه واسه یه سال بخت ادم برگرده ۲ ترم اول دانشگاه مشروط شه بعد همه بگن اشکال نداره جبران میکنی؟

جالب تر اینکه ۲ ترم هم استادا باهات لج کنن!

بی خیال

...

تمام شد...

کابوس های من به پایان رسیدند...

            اما هم چنان افرادی وجود دارند به به کابوس دچارند

كي مرگ فرا مي خواند مرا؟

كي مرگ فرا مي خواند مرا؟

 

كي بانگ رفتن سر داده خواهد شد؟

نمی خواهم بيش از اين ميان اين تنديس هاي متحرك، اين احساس هاي بي احساس ، اين كامل هاي ناقص اين انسان هاي حيوان بمانم!

 

اي كاش مي توانستم هرچه سريعتر از اين آخرت جان كاه ، از اين همه چيز پوچ بروم.

 

چند سال پيش بايد اين كار را مي كردم ،اما اميدي موهوم مرا از اين كار باز مي داشت.اميد ديدنش.اما اكنون فهميدم كه اين چند سال را اشتباه زندگي كرده ام.چقدر سخت است پي بردن به اشتباهات گذشته...

 

چقدر سخت است بين انسان هاي ماده پرست زندگي كردن.انسانهايي كه ارزش يكديگر را به قد و وزن و زيبايي اندام مي دانند.افسوس ....

افسوس كه 18 سال بدان انكه بدانم در چه جهنمي مي زيم زيستم و اكنون ،اكنون كه سالهاي عمرم سپري شده به اين نكته پي بردم

 

اي كاش هرگز به دنيا نمي آمدم.

 

" من حاصل جنايت پدرم هستم "ولي اميدوارم "من به كسي جنايت نكنم"

            

                                      كي مرگ فرا خواهد رسيد.....

 

کی می رسد بهاران؟

کی از این مرداب  نجات می یابم؟

کی می توانم دیگر دلی را نشکنم؟

آیا جوابی می یابم؟